Ś.P. Ksiądz Jan Mazur

Ksiądz Jan Mazur urodził się 18 stycznia 1947 roku w Mełgwi koło Lublina. Pochodził z rodziny katolickiej, kultywującej tradycje patriotyczne.

Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Zamoyskiego w Lublinie postanowił wstąpić do Seminarium Duchownego, które ukończył w 1971 roku uzyskując tytuł magistra teologii. Święcenia kapłańskie przyjął w Archikatedrze Lubelskiej. Był kolejno wikariuszem w parafiach w Potoku Wielkim, Biskupicach oraz w parafiach Lublina. W latach 1994 – 2007 pełnił funkcję rektora Kościoła p.w. Św. Jozafata.

Od 1980 do 1983 roku był kapelanem więziennym, co miało duży wpływ na na jego dalsze życie i działalność. Doświadczenia z pracy duszpasterskiej z więźniami sprawiło, że postanowił nieść pomoc ludziom zepchniętym na margines życia społecznego. W roku 1983 znalazł się w gronie współzałożycieli Towarzystwa Pomocy Błogosławionego Brata Alberta, organizacji, której misją stało się otaczanie opieką ludzi bezdomnych, skrajnie ubogich, uwikłanych w uzależnienia. W latach 1988-1991 pełnił funkcję Prezesa Towarzystwa.

8 lutego 1988 roku uruchomił w budynku kościoła przy ul. Zielonej w Lublinie kuchnię i jadłodajnię dla ubogich. Następna powstała w Świdniku. Wkrótce po tym uruchomił schronisko dla bezdomnych mężczyzn w Lublinie, a potem jeszcze w Chełmie, Zamościu i Puławach. Udało mu się również otworzyć przychodnię lekarską dla bezdomnych przy ul. Zielonej w Lublinie.

Pod koniec 1991 roku lubelskie koło Towarzystwa Pomocy przekształciło się w samodzielne stowarzyszenie, które przyjęło nazwę Bractwo Miłosierdzia im. Św. Brata Alberta. Działalność księdza Jana Mazura budziła coraz większy podziw i uznanie. W 1992 roku został odznaczony Medalem Ludzi Gorących Serc, a w 1998 został Człowiekiem Roku Lubelszczyzny. Rok później otrzymał tytuł Dobroczyńcy Roku. Uwieńczeniem działalności księdza Mazura był Złoty Medal Zasługi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej za szczególną działalność na polu pomocy społecznej, kóry otrzymał w roku 2005.

Ksiądz Jan Mazur zmarł nagle 8 marca 2007 roku w swoim rodzinnym domu w Mełgwi. Miał 60 lat.

Od samego początku kierował się w swojej działalności przesłaniem patrona Towarzystwa, Św. Brata Alberta:
„Powinno się być dobrym jak chleb, który dla wszystkich leży na stole, z którego każdy może kęs dla siebie ukroić i nakarmić się, jeśli jest głodny.”